خوشبختي

من پريدم از سر رود

آنطرف آبادي مردمان شادي بودند

گاوهاشان آبستن بود

و لب پنجره هاشان گلي آويزان شده بود

و همه حسرت و درد

در آغشتگي خشكي و باران بود

من چه روشن

من چه شفاف

خوشبختي را ديدم

از لب پنجره تا لب رود ... پيمان زنديه ٥/٥/٩٦

بابونه ...