بابونه

من پريدم از سر رودxa0 آنطرف آبادي مردمان شادي بودندxa0 گاوهاشان آبستن بودxa0 و لب پنجره هاشان گلي آويزان شده بودxa0 و همه حسرت و دردxa0 در آغشتگي خشكي و باران بودxa0 من چه روشنxa0 من چه شفافxa0 خوشبختي را ديدمxa0 از لب پنجره تا لب رود ... پيمان زنديه ٥/٥/٩٦ ...

شب پره هاي علاقه نشسته بر خيال تو چنبره اي زيبا در كافه شب تمناي لب هاي عاطفه بر لبه ليوان نقش بسته بود خاطره هاي طولاني ترس بي انتهاي از دست دادنت مرا گيج كرده بود ديوانه وار حركت عقربه هاي ساعت نويد پايان بوي تو رو در مشام انداخت چونان قُمري آزادي در لابه لاي مردمان گم شد تصوير رقص كنان دلربايي اندامت چنگ بر تنفس شش ها انداخت عطر تو اما هنوز رگ هايم را استشمام مي كند ......